لحظه های واپسین..

خیلی خوبه ما حرفامونو به هم بگیم و تو خودمون نگه نداریم....ولی من حرفمو به کسی نمیگم چون یه وقت دعوایی چیزی بشه ازش سواستفاده نکنه....ولی اینجا و درحال حاضر نه من شمارو میشناسم نه شما منو....پایین وبلاگ یه تصویره که انلاین یا افلاین بودن منو نشون میده اگه روش کلیک کنید میتونیم به طور ناشناس باهم چت کنیم درددلامون بگیم.....میدونم هم من درد دل دارم هم شما...پس خوشحال میشم یه همدرد ناشناس براتون باشم......

امروزم تموم شد.... فردا هم تموم شد....امشبو میخوابیم غافل ازینکه دنیا چه خوابای بی تعبیری برامون دیده...دعا میکنیم به امید اینکه مرغ امین از بالای سرمون ردشه و امین بگه تا دعامون اجابت بشه...باور میکنیم ارزوهامونو تاکائنات براورده اش بکنه....به همین امیدهای کوچیک زنده ایم...فقط نه مرغ امینی وجود داره و نهکائناتی... چه ن...

تو این روزایی که اصلا حاله روحیم خوب نیست یاد حرف هایپدرژپتو به پینوکیو افتادمپینوکیو چوبی بمان ادم ها سنگی اند دنیایشان قشنگ نیست... ولی من این روزا خیلی ارومم اونقدر اروم که از پریدن پرنده ای هم غافل نمیشم و حتی توی هیچ خیابونی هم گم نمیشم...این روزا اسون تر از یادشون میرم اسون تر فراموشم میکنن میدونم ولی شکایتی ندارم.....ارومم گله ای نیست...انتظاری نیست...اشکی نیست...بهونه ای نیست...این روزا تنها ارومم یه وحشی اروم....اینقدر ارومم که به جنون چندین سالم شک کردم....مینویسم دوستت دارم ..قایمش میکنم نه تو به درد زندگی نمیخوری تورو باید نوشت و گذاشت وسط هم...