چند جمله عامیانه من به تو..

تو این روزایی که اصلا حاله روحیم خوب نیست یاد حرف های پدر ژپتو به پینوکیو افتادم پینوکیو چوبی بمان ادم ها سنگی اند دنیایشان قشنگ نیست... ولی من این روزا خیلی ارومم اونقدر اروم که از پریدن پرنده ای هم غافل نمیشم و حتی توی هیچ خیابونی هم گم نمیشم...این روزا اسون تر از یادشون میرم اسون تر فراموشم میکنن میدونم ولی شکایتی ندارم.....ارومم گله ای نیست...انتظاری نیست...اشکی نیست...بهونه ای نیست...این روزا تنها ارومم یه وحشی اروم....اینقدر ارومم که به جنون چندین سالم شک کردم....مینویسم دوستت دارم ..قایمش میکنم نه تو به درد زندگی نمیخوری تورو باید نوشت و گذاشت وسط همون شعر و قصه هایی که ازش بیرون اومدی.....اصن دلم یه غریبه میخواد که بیاد بشینه فقط سکوت کنه و من هی حرف بزنم...حرف بزنم...حرف بزنم...تا کم شه این همه بار...بعد بلند شه و بره انگار نه انگار نبود پیدا شد اشنا شد دوست شد مهر شد گرم شد عشق شد یار شد تار شد بد شد رد شد سرد شد غم شد بغض شد اشک شد اه شد دور شد گم شد ..قرارمان یه مانور کوچیک بود....حرفهام پر از خیاله خیالام پر از حرفای ناگفته و حرفای ناگفتم پر از خیال حرفاییه که به دنبال همدیگه تو حنجره ام دارن اعدام میشن....

مباش آرام حتی گر نشان از گردبادی نیست

به این صحرا که من می آیم از آن اعتمادی نیست

به دنبال چه میگردند مردم درشبستان ها

در این مسجد که من دیدم چراغ اعتقادی نیست

نه تنها غم سلامت باد گفتن های مستان هم

گواهی میدهند دنیای ما دنیای شادی نیست

چرا بی عشق سر برسجده ی تسلیم بگذارم

نمیخوانم نمازی را که در آن از تو یادی نیست

کنار بسترم بنشین ودستم را بگیر ای عشق

برای آخرین سوگندها وقت زیادی نیست

مرا با چشم های بسته از پل بگذران ای دوست

تو وقتی با منی دیگر مرا بیم معادی نیست

متن از خودم شعر از فاضل نظری